Τι να δείτε (33)
Η παραλία της Αγίας Τριάδας αποτελεί μια στενή λωρίδα γης μέσα στη Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου, ανατολικά του δρόμου που οδηγεί στην Τουρλίδα. Είναι ένα στενό χωμάτινο μονοπάτι κοντά στο νησάκι της Κλείσοβας, απ’ όπου μπορεί κανείς να δει και την ομώνυμη εκκλησία της Αγίας Τριάδας και να απολαύσει ένα ιαματικό λασπόλουτρο.
Δημοφιλής προορισμός για λασποθεραπεία, η Αγία Τριάδα προσελκύει κάθε χρόνο, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, άτομα κάθε ηλικίας, τόσο κατοίκους της ευρύτερης περιοχής όσο και επισκέπτες από όλη την Ελλάδα, που σπεύδουν για να απολαύσουν τις θεραπευτικές ιδιότητες των νερών και του ιαματικού πηλού που κρύβει στον βυθό της.
Σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη του Μεσολογγίου και μόλις 60 μέτρων βορείως της διασταύρωσης της εθνικής οδού Αντιρρίου - Αγρινίου, βρίσκονται οι γνωστές, ήδη από τον 19 αι., ρωμαϊκές θέρμες Αγίου Θωμά. Πιο συγκεκριμένα, ο Βρετανός στρατιωτικός και περιηγητής W. M. Leake προσδιορίζει τη θέση τους ως «ευρισκόμενη στο μέσον της απόστασης Μεσολογγίου – Καλυδώνας».
Εικάζεται πως οι θέρμες κτίστηκαν τον 2ο αι. μ.Χ. και καταστράφηκαν από τον ισχυρότατο σεισμό του 551 μ.Χ., που έπληξε ολόκληρη τη βορειοδυτική Πελοπόννησο και την Αιτωλία, ενώ ο χώρος κατόπιν χρησιμοποιήθηκε ως χριστιανικό νεκροταφείο. Οι εργασίες για την ανάδειξη του μνημείου, που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα INTERREG II, περατώθηκαν το 2001.
Πρόκειται για ένα μεγάλο δημόσιο συγκρότημα ρωμαϊκών θερμών (λουτρών), οι τοίχοι του οποίου σώζονται σε μέγιστο ύψος 7μ. Έχει σχήμα Τ στην κάτοψη και αποτελείται από τρεις σαφώς ευδιάκριτους χώρους, μία μεγάλη ορθογώνια δεξαμενή στο ανατολικό τμήμα του για το ψυχρό λουτρό, έναν κεντρικό χώρο με τέσσερις κτιστούς κυλινδρικούς λουτήρες για το χλιαρό λουτρό και τέλος μία σειρά από μικρούς χώρους διαφόρων σχημάτων στο δυτικό τμήμα του, διαμορφωμένους σε μπανιέρες για το θερμό λουτρό.
Η χαμηλή οροσειρά του Αρακύνθου (Ζυγού) φημίζεται για την πυκνή βλάστηση και για τα δάση από βελανιδιές και καστανιές. Εξαίρεση αποτελεί η νοτιοδυτική πλευρά, που βλέπει προς την λιμνοθάλασσα Αιτωλικού. Εκεί οι βράχοι πέφτουν απότομοι και κοφτεροί. Εντυπωσιάζει το πλήθος των πολλών απόκρημνων σπηλαίων, που δεν έχουν ακόμα ερευνηθεί. Ένα από αυτά, ο Άγιος Νικόλαος ο Κρεμαστός, παρουσιάζει μέγιστο ενδιαφέρον, γιατί φαίνεται πως ήταν «το πιο σημαντικό ασκητικό κέντρο της περιοχής του Μεσαίωνα». Το επίθετο «Κρεμαστός» φαίνεται πως δόθηκε από τον ιδρυτή της Μονής Νίκανδρο, κατά μεταγενέστερη μαρτυρία του μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιωάννου Αποκαύκου (1199-1232), εξαιτίας του απόκρημνου βουνού: « ή κατά την επίσκεψιν Αχελώου μονή του εν αγίοις πατρός ημών Νικολάου, ήτινι κλήσιν εξ εαυτού ο πρώτως ταύτην δομησάμενος εχαρίσατο, έρωτι τω θείω γενόμενος εκκρεμής και ακολούθως τω τρόπω εν αποκρήμνω τη πέτρα επικρεμάσας το δόμημα και παρονομάσας ούτω του Κρεμαστού».